آدم‌ها

  آدم‌هایی که سریعاً شروع می‌کنند به ناسزا گفتن و زمین و زمان را به فحش کشیدن، آدم‌هایی که هیچگاه خودشان مقصر مشکلات نیستند، آدم‌هایی که همیشه در حال نق‌زدن و غر زدن هستند، آدم‌هایی که از هیچ چیزی راضی نیستند، آدم‌هایی که فقط حرف می‌زنند، آدم‌هایی که به هر خبر و اتفاقی نگاه منفی دارند، آدم‌هایی که خسته‌اند از دست همه‌چیز و همه‌کس، آدم‌هایی که گویا دیگر خالی از هرگونه شور و اشتیاقی برای زندگی کردن هستند و بالاخره آدم‌هایی که دیگر حوصله‌ی رعایت قانون را ندارند.

  این‌روزها در تهران بزرگ، متأسفانه، زیاد می‌بینم از این آدم‌ها؛ در مترو، اتوبوس، تاکسی، پیاده‌رو و...